Oct11

"દીકરી"

પાનખરમાં છે કુંપળના ફૂટ્યા તણી વાતડી દીકરી,
તોય જીવન તણી ફૂલવાડીમાં અળખામણી દીકરી.

પારકા કરતી પોતીકા, ને સાંભળે વેણ કડવા છતા,
લાજ કાઢી ને પણ લાજ એ બાપની રાખતી દીકરી.

આમ અંકાય ક્યાં કોઇદી મૂલ્ય તૃષા વગર જળ તણું,
એક 'દી થા તું ચાતક તને લાગશે વાદળી દીકરી.

માણવી હોયજો પ્રીત તારે પ્રભુ, બાપ થૈ આવજે,
સ્મિત દઈને તને સ્વર્ગ ની રાહ ભૂલાવતી દીકરી.

ચીર હરવા ઉભા છે ગલીએ ગલીએ દુશાશન અહી,
બસ જશોદા કને એક માધવ હવે માંગતી દીકરી.

વિપુલ -વેદાંત (૧૧-૧૦-૧૩)

-

Posted in વેદાંતની ગઝલો ૨૦૧૩-૧૪
.