Feb23

એ હમણાંથી તો કૈંક એવું કરે છે.

એ હમણાંથી તો કૈંક  એવું કરે છે. 
હવે રૂબરૂ બંધ આંખે મળે છે.

ખબર થૈ છે મારાં પ્રણયની પવનને, 
સુગંધો ભરી ત્યારથી એ ફરે છે.

ફુટી યાદનાં બીજની જ્યારે કુંપળ, 
દિવસ થી વધું રાતમાં એ વધે છે.

અડોઅડ બે સાંકળ કરી લાગણી ની
હવે જોડતી એક કડી બસ ઘટે છે.

અરીસાની સામે હું હસતો ઉભો છું,  
ને પ્રતિબિંબમાં કોણ ડુસકા ભરે છે?

બની જાય છે સાંજે લાચાર સૂરજ, 
ખુશીથી નહીં પણ નિયમથી ઢળે છે.

બતાવો જો વેદાંત કોઈ ને ખામી, 
તરત આયના એય સામે ધરે છે.

વિપુલ માંગરોળિયા (વેદાંત)

-

Posted in વેદાંતની ગઝલો ૨૦૧૫-૧૬
.