May22

થાય છે

ધાર્યા મુજબ હંમેશ ક્યાં આ જીંદગી જીવાય છે
પાંખો મળે છે તે પછી આકાશ નાના થાય છે.

તારાં જ છે તો રાખજે એને તું સંભાળી હવે
પાંપણ વચાળે થી હવે સપનાઓ પણ ચોરાય છે.

આ વાંસળી માં સાત સૂરો કેદ કરવા હું મથું
પણ ટેરવાંને ભોળવીને તોય એ રેલાય છે.

ગંગા વહે છે દૂધ ની, ચોગમ ખુશી છલકાય છે,  
મધ્યાહને સૂરજ છે ને સપના તને દેખાય છે?

ઉપવન હતાં જ્યાં ધૂળનાં, પથ્થર ને ગણતાં ફૂલડાં
પણ અટપટાં અક્ષર માં આજે બાળપણ રૂંધાય છે.

વિપુલ માંગરોલીયા(વેદાંત) ૦૧-૦૨-૨૦૧૫

-

Posted in વેદાંતની ગઝલો ૨૦૧૪-૧૫
.