Apr26

રોજ મારો જન્મ એની આંખમાં ઉજવાય છે

રોજ મારો જન્મ એની આંખમાં ઉજવાય છે,
માને માટે દીકરો, મોટો કદી ક્યાં થાય છે.

કોણ જાણે કેવી માટીનો બનેલો દેહ  છે, 
દર્દ આપ્યા કેટલાયે, તોય મા હરખાય છે.

એક અક્ષર પણ ન જાણે, ક્યાં ભણી છે સ્કૂલમાં, 
તોય મારા મુખ ઉપરનાં શબ્દ વાંચી જાય છે.

એક મારી ઊંઘ ખાતર રાતને ગણતી દિવસ,  
કોણ જાણે તોય એનો થાક ક્યાં ઠલવાય છે.

વાત વાતે હું કસમ ખાતો રહ્યો માની બધે,
ક્યાય સાંભળ્યું, કસમ, મા દીકરાની ખાય છે?.

આજ માની છે હયાતી ઈશ તારા ધામમાં, 
ત્યાં તને ઝળહળ થશે, તુલસી અહીં સૂકાય છે.

આજ પણ જો કોઈ ઠોકર વાગશે નાની મને,
કાનમાં ખમ્મા ઘણીનો શબ્દ પણ અફળાય છે.

સૂર્યને પાલવથી ઢાંકી ચાંદ સમ શીતળ કરે,
તું કહી દે આ જગતમાં માનો કયો પર્યાય છે?.

વિપુલ માંગરોળીયા ( વેદાંત )૨૬-૦૪-૧૪ 

-

Posted in વેદાંતની ગઝલો ૨૦૧૩-૧૪
.