Jul14

હું અને તું મટી, બનશું જો આપણે.

થૈ શકે તો જ પીડાની પણ આપલે, 
હું અને તું મટી, બનશું જો આપણે.

ખોટ મારામાં તું પણ ન કાઢી શકે, 
તું જ ઘડતો રહ્યો છે મને ટાંકણે.

જ્યાં હું મારાપણું સાથમાં લઈ ગયો,
ના મળ્યો હું જ સામો મને આયને.

ફૂલ ચુંટાયુ એની હતી વેદના,
લાગ્યું અમને કે ઝાકળ હતી પાંદડે.

પાનખરની હશે થોડી મીઠી નજર,
તો જ મ્હોરી શકે કેસુડો ફાગણે. 

હસ્તરેખાની જીવી લીધી જીંદગી,
આજ ગઝલો થકી જીવું છું કાગળે.   

વિપુલ માંગરોલીયા(વેદાંત) ૦૧/૦૭/૧૪  

-

Posted in વેદાંતની ગઝલો ૨૦૧૩-૧૪
.