Jul14

હજી પણ પાતળા કપડાં થી સૂરજ ને એ હંફાવે,

હવે એ વાત પર તારી, બધો આધાર રાખે છે,
સજાવે વાંસળી હોઠે,    કે તું હથિયાર રાખે છે.

જુઓ હરખાય છે ઘડપણ ધરીને બાળપણ ખોળે,
કે સુક્કી ડાળ પણ જાણે લીલો શણગાર રાખે છે.

હજી પણ પાતળા કપડાં થી સૂરજ ને એ હંફાવે,
હજી મારી મા,પાલવ એટલો દમદાર રાખે છે.

ઉપર બેસીને કાયમ પારખાં તારે જ કરવાનાં? 
તને પડકારવાનો કવિઓ પણ અધિકાર રાખે છે.

નહીતર સાવ અમથું પારણે મલકે નહીં બાળક?,
કુણી પાંપણની અંદર એ અલગ સંસાર રાખે છે.

કરી જો દિલનાં ઉંડાણેથી તારી વાત ઈશ્વર ને,
એ ક્યાં લોબાન કે શ્રીફળ ની યે દરકાર રાખે છે.

ચમનમાં ફૂલ ખીલ્યાની ખબરથી આવ્યા ભમરાઓ, 
મને લાગે છે ઉપવન પણ હવે અખબાર રાખે છે.

વિપુલ માંગરોળીયા ( વેદાંત ) 10/06/2014

-

Posted in વેદાંતની ગઝલો ૨૦૧૩-૧૪
.