Dec3

તારા પગલે પગલે આંખો મેં માંડી'તી

તારા પગલે પગલે આંખો મેં માંડી'તી
પણ પાંપણ ધારે ઝાકળ થોડી લાગી'તી

કેવી રીતે ભૂલાશે તારી નાદાની,
મારી સામે તેં'દી ખડકી તે વાસી'તી

આવ્યા'તા તોફાનો તારા ઘર પર થૈ જે
એમાંયે તારી સોડમને મે માણી'તી.

મરવાની પણ કોઈ કિંમત ક્યાં આંકી તે,
દફનાવ્યો, ત્યા તારી મ્હેફીલો જામી'તી.

ઘડયો તે માણસ, કેવી રીતે માનું ઈશ!,
આવી કાળપ એનામાં તે ક્યાં નાંખી'તી?.

સમજે છે કે હાજી હા બોલે છે "વેદાંત"
એ જોવા તો રચનામાં ભૂલો રાખી'તી

વિપુલ માંગરોળીયા (વેદાંત )૩-૧૨-૧૩

-

Posted in વેદાંતની ગઝલો ૨૦૧૩-૧૪
.