Oct17

શ્ર્વાસ ની દોસ્તી ઠગારી નીકળી

શ્ર્વાસ ની દોસ્તી ઠગારી નીકળી,
મેં કબર ખોદી એ મારી નીકળી.

હું ઘવાયો ફૂલથી કોને કહું?,
પાંદડી એની શિકારી નીકળી.

હું દવા કરવા ગયો જેની કને,
એજ ખુદ મારી બિમારી નીકળી.

લાલ ધરતી, લાશ ના ઢગલા થયા,
એનું કારણ એક નારી નીકળી.

ચાંદલો ઈદ નો હશે અમને થયું,
એ તો ખૂલ્લી એની બારી નીકળી.

રોજ માફક છાપુ મે ખોલ્યું હતું,
નોંધ મૃત્યુ ની લ્યો મારી નીકળી.

વિપુલ -વેદાંત (૧૭-૧૦-૧૩) 

-

Posted in વેદાંતની ગઝલો ૨૦૧૩-૧૪
.