Oct12

જીભ માં ભેળવી ચાસણી વાહ મારી જ કરતો રહ્યો

જીભમાં ભેળવી ચાસણી વાહ મારી જ કરતો રહ્યો ,
જોઇ મારી દશા વામણી, એ મનોમન મરકતો રહ્યો.

રોજ મંદીર જાતો રહ્યો તોય માણસ બની ના શક્યો
એક પથ્થર ગયો દેરડી એ, બની ઈશ દરશતો રહ્યો .

આધુનિકતા ઘણીયે છવાઈ છે એનાય મન પર હવે,
સાવ અમથો મને પણ કળણમાં સદાયે ઢસડતો રહ્યો.

એક તો ફીતરત માનવીની કે થોડું નથી ફાવતું,
આ કબર પણ પહોળી બનાવી ને એમાં સરકતો રહ્યો .

મોતની ક્યા કદી ભેં હતી, બેવફાઈ થી બચતો હતો
એજ કારણ હતું મોત પેલા જ હું રોજ મરતો રહ્યો.

વિપુલ માંગરોળીયા (વેદાંત) ૧૨-૧૦-૧૩

-

Posted in વેદાંતની ગઝલો ૨૦૧૩-૧૪
.